Αλλαγη ωρας μεταδοσης

Νέα ώρα μετάδοσης :

ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ 7 - 9 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

26 Ιουλ 2008

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΙΟΥΛΙΟΥ 2008

SIGUR ROS – Festival – Men Sun v Eyrum Vin Spilum Endalaust

KANEDA – Our Models For God – Monarchs And Heretics

SLINT – Kings Approach – (Recording Live )

GREAT NORTHERN – Summertime – Sleepy Eepee

DRAKES HOTEL – These Things –Tell Me Everything

MICAH P. HINSON – Tell Me It Ain’t So – Micah P. Hinson And The Red Empire

Orchestra

THE WEIRD WEEDS – Lies – I Miss This

THE PACIFIC OCEAN – Tom Petty

FOR AGAINST – Quiet Please – Shade Side Sunny Side

SOMEONE STILL LOVES YOU ,BORIS YELTSIN –Modern Mystery – Pershing

EVANGELICALS – Skeleton Man – The Evening Descends

HIGH DEPENDENCY UNIT – Irma Vep – Metamathics

UFOMAMMUT & LENTO – Down – Supernaturals : Record One

TRANSISTOR TRANSISTOR – The Price Of Gasoline – Ruined Lives

BLEEDING KANSAS – A simple Hello – 1859

THIS IS HELL – Resuscitate –Misfortune

WALLS OF JERICHO – The American Dream – The American Dream

THE CAVALERA CONSPIRACY – Terrorize – Inflikted

ISOR – Fake Smiles & Friendship Trials – Post Mortem Peep Show

CULT OF LUNA – Curse – Eternal Kingdom

24 Ιουλ 2008

Mia Genikh Apopsh

Meta apo tosa xronia enasxolishs me thn mousikh kai oles tis parametrous ths(vlepe mousiko typo)
katelixa sto exhs symperasma.
O xeiroteros ex8ros ths mousikhs einai h penna twn mousikokritikwn.
Oloi kanoume thn kritikh mas giati etsi prepei na ginete wste na yparxei proodos.
To zhthma einai oti ontas melos sygrotimatos,twra pia katalabenw ta pragmata ek twn esw.
Gia na graftei ena kommati xynete ydrwtas kyries kai kyrioi,asxeta an einai kalo h oxi.
Opote apofasisa to exhs:apo dw kai pera 8a kanw kritikh mono se pragmata pou maresoun.
Sto katw katw h mousikh einai agaph kai diaskedash kai oxi ayto pou 8eloun na pasaroun oi diaforoi e8noswtires,diamoftwtes tasewn apopsewn mousikokritikoi.
Afhste toys na nomizoun......

21 Ιουλ 2008

Σαββατο 19 Ιουλίου 2008


FLOTEL – Laurentine - Wooden Beard

FLOTEL - Sorrel sea – Wooden Beard

COLLEEN - The Happy Sea – The Golden Morning Breaks

GLISSANDO – Floods – With Our Arms Wide Open We March Towards The Burning Sea

SON LUX – Break – At War With Walls And Mazes

TOMA - This Is Not A Revolution – Dakota Took To Wing And History Was Made

DE LA MANCHA – Newfoundland – Atlas

COLDPLAY – Yes – Viva La Vida Or Death And All His Friends

CASSAVETES - These Rocks – Funny Story

BLACK MOUNTAIN - Queens Will Play - In The Future

CRYSTAL ANTLERS - Until The Sun Dies (Part 2) – Crystal Antlers

THIS ET AL –Figure Eight – Figure Eight E.P.

HOT WATER MUSIC – Price Of The Rodeo

KULTUR SHOCK - Nano Mi Hermano – We Came To Take Your Jobs Away

KULTUR SHOCK - Eomana - Kultura - Diktatura

SORRY NO FERRARI - The Dude Abides.mp3

BLACK STONE CHERRY – Rain Wizard – Black Stone Cherry

FIGHT AMP - Dead Is Dead- Hungry For Nothing

MADE OUT OF BABIES - The_Major – The Ruiner

U.S. CHRISTMAS - Say Sister – Eat The Low Dogs

15 Ιουλ 2008

ΦΕΣΤΙΒΑΛ 'ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ' ΣΤΗ ΒΛΑΣΤΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Οι μνήμες είναι ακόμη νωπές ,από το τριήμερο που περάσαμε στη Βλάστη της Κοζάνης , ένα υπέροχο μικρό χωριό ,σχεδόν 1200 μέτρα υψόμετρο ,αλλά και στην κατασκήνωση επάνω στο βουνό ,όπου ήταν ο τόπος διαμονής μας ,περίπου 500 μέτρα με τα πόδια μακριά από τη Βλάστη και σε λίγο μεγαλύτερο υψόμετρο .

Την παράσταση κατά γενική ομολογία έκλεψαν ,(φυσικά για μας ήταν ο σκοπός του τριημέρου ), οι εκρηκτικοί όσο και μελωδικοί Kultur Shock ,ενώ δεν ήταν λίγοι αυτοί που ξεχνώντας την ερμηνεία του ονόματος ,μιλούσαν για «πολιτισμικό σοκ» ,κυρίως οι ανυποψίαστοι , που περίμεναν ένα βαλκανοκεντρικό και μόνο συγκρότημα ,με κάποιες εξάρσεις .Το moshpit ήταν λίγο ανελέητο (ακόμα έχω ένα μικρό μώλωπα από τη φιλική γροθιά κάποιου επάνω στα «σούτια» ), και ήταν μεγαλειώδες όσο και λυτρωτικές οι εναλλαγές από τη βαλκανική μελωδία και ρυθμό ,σε εκρηκτικό πανκ χαρντκόρ και όχι μόνο ,αυτό που άλλωστε χαρακτηρίζει τους Kultur Shock και τους κάνει σχεδόν ξεχωριστούς στην κατηγορία τους (καλοί και οι Gogol Bordelo και το gypsy punk τους αλλά …) ,ενώ οι φωνητικές ικανότητες του (Βόσνιου στην καταγωγή) τραγουδιστή Srdjan Yevdjevic άφησαν άναυδους ακόμα και τους πιο κακοπροαίρετους .(Οι Kultur Shock αποτελούνται από δύο Βόσνιους ,ένα Βούλγαρο , έναν Ιάπωνα και δύο Αμερικανούς ,στην καταγωγή) . Τα βλέμματα του αντρικού πληθυσμού κέρδισε η λεπτοκαμωμένη χαριτωμένη βιολίστρια του γκρουπ , ενώ αίσθηση έκανε και ο εξίσου μικροκαμωμένος Ιάπωνας μπασίστας Mashashi Kobayashi , αυτού του αναρχικά ανένταχτου και ειρωνικού , πολυπολιτισμικού συγκροτήματος από το Σιάτλ .Όντως ,αν έμεναν στην Ελλάδα ,για να παραφράσουμε τίτλο δίσκου τους ,είχαν να πάρουν πολλές δουλειές διάφορων ακαμάτικων συγκροτημάτων που ασχολούνται αυτό τον ήχο ,και όχι μόνο λόγω πρωτοτυπίας . Όλες οι «επιτυχίες ;» τους ακούστηκαν (Tutti Frutti , Nadjia , God Is Busy May I Help You ,Zumbul ,Sarajevo , Hashishi ,Romana κ.α.) καθώς και κάποιες «ελληνικές» αποδόσεις , π.χ. Nano Mi Hermano (Πέντε χρόνια δικασμένος χε, χε ), ως αποσπάσματα .










Η μπάντα είναι τόσο καλοδουλεμένη που είναι απορίας άξιον πως άργησαν τόσο πολύ να έρθουν στην Ελλάδα (θέλω να πιστεύω πως ένα λιθαράκι για την γνωριμία τον ακροατών ανά την Ελλάδα ,το προσφέραμε και ‘μεις ,και πολλά ΣΕΒΑΣ στον ramon bajaranka που πριν περίπου 6 χρόνια τους ανακάλυψε και μας άφησε εμβρόντητους αλλά και πορωμένους ως το κόκαλο από την πρώτη ακρόαση .)
Περίπου δύο ώρες σετ ,με τους ίδιους να μην πιστεύουν ότι θα έχαιραν τέτοιας υποδοχής στην Ελλάδα ,να ευχαριστούν συνεχώς και να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους .Απίστευτη συναυλία , θα άξιζε να πας και εξωτερικό για να τους δεις ,μακάρι να έγινε μια καλή αρχή για να τους ξαναδούμε στη χώρα μας !

Αρνητικό σημείο που παραλίγο να διακόψει τη συναυλία προς το τέλος πριν το πρώτο ενκόρ ήταν η ρίψη ενός γυάλινου μπουκαλιού μπύρας (δεν πωλούνταν γυάλινα μπουκάλια μπύρας στο φεστιβάλ )στον κιθαρίστα Val Kiossovski που είχε έρθει μπροστά στη σκηνή ,(ίσως λόγω φημών που τον θέλουν να έχει Σκοπιανή καταγωγή ;)κάτι που στην αρχή φάνηκε ως αμελητέο αλλά με το τέλος του κανονικού σετ ένας εκ των διοργανωτών έκανε λόγο για κίνδυνο να μην επανεμφανιστούν στη σκηνή για ενκόρ .Ευτυχώς ή καλή διάθεση του κοινού αλλά κυρίως των Kultur Shock και του κιθαρίστα βεβαίως ,επικράτησε και βγήκαν στη σκηνή για μια ,το ίδιο εντυπωσιακή ,συνέχεια .

Παρένεθεση :Αυτό με τους μπάφους και αυτούς που τους πίνουν αλλά και αυτούς με τη μεγάλη ποσότητα αλκοόλ που τους «χαλάει» και κάνουν ότι τους κατεβεί στο κεφάλι πρέπει κάποτε να σταματήσει ,ειδικά σε τέτοιες συναυλίες ,γιατί ο συγκεκριμένος ήταν τυχερός που δεν ήταν κοντά να τον πάρουμε μυρωδιά και να τον «αναλάβουμε» Αλήθεια είναι ότι πρέπει να αντιδράει κάθε οπαδός όταν βλέπει ανεγκέφαλούς να του χαλάνε τη συναυλία και κρίμα που δεν αντέδρασαν αυτοί που ήταν δίπλα του και τον είδαν ,έλεος πια .Πρέπει να ξέρετε πως ότι γίνεται καταγράφεται στη μνήμη ενός συγκροτήματος και είναι κριτήριο για το αν θα ξαναπαίξει στην Ελλάδα ,αλλά και να ειδοποιήσει τυχόν «γνωστούς» του από άλλα συγκροτήματα ,για την κατάσταση που επικρατεί .Πρέπει να μάθουμε μόνοι μας να περιφρουρούμε τις συναυλίες ,καλύτερα φασαρία ,ή τουλάχιστο επίπληξη εκείνη την ώρα ,παρά ανοχή . Μήπως νομίζετε ο Cave ξέχασε τι έγινε με το Do You Love Me στη συναυλία του Βελλίδειου ,οπότε σιγά μην το έπαιζε στη Μονή Λαζαριστών προς απογοήτευση βέβαια πολλών νέων οπαδών που περίμεναν να το ακούσουν ,σε ένα περιστατικό πολύ πιο ήπιο από αυτό και άλλα που συμβαίνουν στις συναυλίες .

Αξίζει να αναφερθούμε και στην περίεργη παράσταση του μίμου – αυτοσχεδιαστή μουσικού Χαλίντ ,που διασκέδασε και ψυχαγώγησε το κοινό πριν την εμφάνιση - δυναμίτη των Σηατλέζων .

Η καλή αρχή έγινε με του Χαίνηδες την Πέμπτη , όπου μια συναυλία ήπιων τόνων μετατράπηκε σε ξέφρενο διονυσιακό πάρτι ,με τον κόσμο κυρίως νεολαία να ξεσηκώνεται και να ξεσηκώνει τους Κρητικούς ,με αποτέλεσμα να έχουμε μετά τις αυτοσχέδιες μαντινάδες , ενεργειακούς ,επίσης μουσικούς αυτοσχεδιασμούς που δεν άφησαν κανέναν καθιστό αλλά και το highlight κατ‘ εμέ ,την εκτέλεση του «Τίγρη» πιο ξεσηκωτική και ροκ από ποτέ με τον κιθαρίστα να παίζει ένα σχεδόν δεκάλεπτο σόλο αλά Χέντριξ και τον τραγουδιστή και λυράρη , Δημήτρη Αποστολάκη να αποδίδει τόσο καλά όσο σχεδόν το πρωτότυπο που τραγουδάει ο Ψαραντώνης και να μας αφήνουν με την τρίχα κάγκελο .Αλλά και στο τέλος αρκετούς από το κοινό να μένουν ακόρεστοι και να συνεχίζουν μέχρι πρωίας κάτω απ τη σκηνή ,με τη βοήθεια δύο παιδιών που έπαιζαν γκάιντες και να στήνουν μια αυτοσχέδια μίνι-συναυλία με τους εναπομείναντες να τραγουδούν και να χορεύουν γνωστά παραδοσιακά τραγούδια ,σε μια πιο ελεύθερη εκτέλεση .

Το Σάββατο ξεκίνησε με κοσμοσυρροή ,και παντού υπήρχε το αδιαχώρητο .Οι Trigon μας ταξίδεψαν στα Βαλκάνια με ρυθμούς τζαζ και ψήγματα κλασσικής μουσικής ,σε μια ιδιότυπη μουσική πρόταση που έδενε αρμονικά με τις ομορφιές του τοπίου ακριβώς πίσω από τη σκηνή όπου τα πρώτα άστρα που σκαρφάλωναν στην κορυφή του βουνού σε συνδυασμό με το δειλό φως του μικρού φεγγαριού συνέθεταν ένα ειδυλλιακό πάνθεον χρωμάτων και ήχων .

Όμως η βραδιά βέβαια ανήκε στην ορχήστρα του Boban και Marko Markovic , (του υιού του Boban) , και γι ‘αυτό υπήρχε ο μεγάλος ενθουσιασμός και οι υπόνοιες ότι η όλη εξέλιξη θα οδηγούσε σε ξέφρενο χορό ,όπερ και εγένετο .Η ορχήστρα του Μάρκοβιτς ήταν επί σκηνής και ο κόσμος που είχε κατακλύσει το συναυλιακό χώρο τους υποδεχόταν «μετά σουβλακίων και μπυρών» .Έτσι όλοι κατάλαβαν ότι οι πλαστικές καρέκλες που απλώθηκαν κατά τη διάρκεια του προηγούμενου σετ έπρεπε να μαζευτούν .Από τις πρώτες κιόλας νότες η ατμόσφαιρα πήρε τη μορφή γιορτής με τη νεολαία που στριμωχνόταν μπροστά ,να διψάει για τους ήχους των περίφημων πνευστών του Μάρκοβιτς .Αυτή η ορχήστρα δεν είναι κάτι συνηθισμένο .Συνδυάζει με μαεστρία το fusion με την βαλκανική παράδοση που το ελληνικό κοινό γνώρισε κυρίως μέσα από τις ηχογραφήσεις του Bregovic για τις ταινίες του Κουστουρίτσα ,αλλά και τις συνεργασίες του με έλληνες καλλιτέχνες (Πρωτοψάλτη ,Νταλάρα ) με αποτέλεσμα να δημιουργείται η εσφαλμένη εντύπωση ότι κάποια από τα τραγούδια ανήκαν στους δικούς μας ή στο Bregovic ,ενώ η αλήθεια είναι ότι αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της παράδοσης των Τσιγγάνων των Βαλκανίων και κυρίως της περιοχής της πρώην Γιουγκοσλαβίας ,και για το λόγο αυτό τραγούδια όπως το ederlezi αλλά και άλλα γνωστά σε μας κυρίως με ελληνικούς τίτλους αποδόθηκαν σε μια διαφορετική εκτέλεση ,σε ένα , θα μπορούσαμε να το πούμε δεύτερο μέρος της συναυλίας , το πιο ξεσηκωτικό ,αφού το κοινό ήταν απαιτητικότατο όσα αφορά την ατμόσφαιρα χαράς και ξεφαντώματος και παρέσυρε όπως όλους τους καλλιτέχνες , πόσο μάλλον ,και την μπάντα του νεαρού Μάρκοβιτς ,σε όλο και πιο γρήγορους και δυνατούς ρυθμούς ,σε ένα κρεσέντο Βαλκανικού διονυσιασμού .












Ναι , ο Διόνυσος συνάντησε την ευθυμία και το χορευτικό μπρίο που κυλά στο αίμα των Ρόμα ,με τη βοήθεια και του εξαιρετικού προιόντος του θεού μας , το Γουμενισσιώτικο τσίπουρο που έρεε άφθονο ,σε μικρά ποτηράκια ,σα σφηνάκι - σπονδή στην ιεροτελεστική σχεδόν τροπή της βραδιάς .Ο Μάρκο Μάρκοβιτς και οι υπόλοιποι μουσικοί ,ευχαριστώντας ξανά και ξανά το απίστευτό κοινό αποχώρησαν από τη σκηνή για να έρθει η ώρα της μεταμεσονύχτιας (κοντά στις 2 τα ξημερώματα ) εμφάνισης του νέου μεγάλου καλλιτέχνη από την Κρήτη ,του Γιαννάκη του Χαρούλη .

«Ρε Χαρούλη ,τι λες τώρα που θα παίζεις ως τις τέσσερις η ώρα» ,ήταν το σύνθημα που κυριαρχούσε στους εναπομείναντες που προετοιμάζονταν για την εμφάνιση του χαρισματικού παιδιού του Ψηλορείτη .Η ώρα ήταν ήδη κοντά στις 2 το πρωί ,οπότε αυτοί-ες που άντεξαν ήταν κυρίως οι νεότεροι αλλά και πάλι το ακροατήριο ήταν αρκετά πολυπληθές .Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι η συγκεκριμένη εμφάνιση ήταν προγραμματισμένη να γίνει στο χώρο του Κάμπινγκ ,αμέσως μετά την εμφάνιση του Μάρκοβιτς ,όμως από την προηγούμενη ήδη ,οι διοργανωτές ,με το φόβο πρόκλησης ατυχήματος (ο δρόμος για το κάμπινγκ είναι μεν άσφαλτος όμως έχει πολύ μεγάλη κλίση και χωράει σχεδόν μόνο ένα αυτοκίνητο τη φορά ,οπότε φανταστείτε τι είχε να γίνει ),μετέφεραν τη συναυλία του Χαρούλη από το Κάμπινγκ στον κανονικό συναυλιακό χώρο δηλαδή ,του χωριού .

Ο Γιάννης Χαρούλης ήταν πραγματικά από τους νέους έλληνες καλλιτέχνες που επιθυμούσα όσο κανένα άλλο να δω , διότι τα τραγούδια του δεν περιέχουν μόνο κρητική παράδοση αλλά και έντονο το σύγχρονο ροκ στοιχείο και εδώ μπορούμε να αναφέρουμε το γεγονός ότι κιθαρίστας στις live εμφανίσεις του είναι ο κιθαρίστας των Modrec αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας indie math rock ελληνικής ξενόφωνης μπάντας .Μπορεί να είναι λίγο υπερβολικό αλλά το όλο σκηνικό με το Χαρούλη και τη μπάντα του μου θυμίζει λίγο την περίπτωση (ξέρω ,είναι λίγο ιεροσυλία ) του Jeff Buckley και των μουσικών του .Μπορεί όλα τα φώτα να εστιάζονται στη φωνή του Χαρούλη ,αλλά η μουσική δουλειά δείχνει μουσικούς που θέλουν να ξεφύγουν από την κοινοτυπία του ελληνικού έντεχνου ροκ ήχου και διάθεση για πειραματισμό και όντως αυτή η εντύπωση δεν διαψεύσθηκε από την παρουσία και το όλο στήσιμο της μπάντας άλλα και του ίδιου του Χαρούλη που έπαιζε το λαούτο .
















Όλες οι γνωστές στιγμές της σχετικά μικρής ακόμα δισκογραφίας του νέου καλλιτέχνη ακούστηκαν (Χειμωνανθός ,Σύννεφα του Γιαλού ,Τι Συμβαίνει Εδώ ,Παλιό Τραγούδι ,Ένα Γύρω Το Φεγγάρι, Τριανταφυλλάκι (Για Σένα Λέω) (συμμετοχή σε δίσκο των Εστουδιαντίνα) ,Βοσκαρουδάκι Αμούστακο στο ενκορ ,κλπ αλλά και διασκευές αναμενόμενες και εκπλήξεις ,όπου μεταξύ άλλων ακούσαμε την Πριγκηπέσα του Μάλαμα ,την Καινούρια Ζάλη των Τρυπών ,το Όταν Χαράζει (του Θ. Παπακωνσταντίνου σε συνεργασία με το Γ. Αγγελάκα) ,το Σεβάχ το Θαλασσινό (του Μ. Λοίζου ),το Θα Νικήσουμε (Venceremos) του Νικόλα του Άσιμου και το Δε Λες Κουβέντα (Μούτσης , Μπέλου ,σε στίχους του μεγάλου Κ. Τριπολίτη) ,δύο από τις στιγμές που πραγματικά μου ήρθαν δάκρυα στα μάτια .Το κοινό ,σε όλη τη διάρκεια επευφημούσε ,ζητούσε τραγούδια ,τραγουδούσε ,ζητωκραύγαζε χειροκροτούσε ,γενικότερα βρισκόταν σε ένα παραλήρημα ,ειδικά ο γυναικείος πληθυσμός .Ο Γιάννης Χαρούλης ,ζεστός ,σεμνός και ερμηνευτικά τέλειος ,με τη συνοδεία λίγης ρακής στα ενδιάμεσα των τραγουδιών ,αφιέρωνε τραγούδια με ψυχή , πάθος και εσωτερικό πόνο ,αλλά και λύτρωση ,με αποκορύφωμα το τραγούδι του Ερωτόκριτου που όπως είπε ,θεωρεί ένα από τα πιο ερωτικά τραγούδια που άκουσε στη ζωή του .Πραγματικά δεν έχουμε κανένα λόγο να τον αμφισβητήσουμε ,έχουμε όμως να συλλυπηθούμε όσους δεν άντεξαν να δουν αυτή την εξαίσια , ειλικρινή εμφάνιση ενός καλλιτέχνη και της ορχήστρας του που μπορεί να ζεστάνει και τις πιο κρύες γωνιές του εσωτερικού μας κόσμου .Και μη σκέφτεστε ότι είναι Ιούλιος .Εκεί πάνω όλοι ήμασταν με τα μακρυμάνικα ,ενώ κατά γενική ομολογία πολλοί δεν έμειναν στην εμφάνιση του Χαρούλη επειδή δεν άντεξαν το κρύο .

Την Κυριακή ,δυστυχώς λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων ,δεν μπορέσαμε να συνεχίσουμε αυτό το μουσικό ταξίδι στα Αρχέγονα και Νέα Βαλκάνια και αποχωρήσαμε .

Οργανωτικά ,το φεστιβάλ «Γιορτές της Γης» είχε ένα σημαντικό concept

που σχετιζόταν με την οικολογία , τη βιολογική καλλιέργεια και τη βιολογική διατροφή ,γι ‘ αυτό και η συντριπτική πλειοψηφία των πιάτων ,των σάντουιτς που μπορούσες να αγοράσεις για την πείνα σου αλλά και των τροφίμων και ποτών ήταν παραγμένα από βιολογικής καλλιέργειας ή σίτισης προϊόντα φυτών και ζώων και παρ όλα αυτά σε πολύ προσιτές τιμές .Ακόμα και η μπύρα η γνωστή ,ήταν στην τιμή των 1,50Ε ,ενώ στο τσίπουρο που προσφέρονταν έξω από το χώρο της συναυλίας ,σε μικρό γυάλινο μπουκαλάκι ,μπορούσες με την επιστροφή του μπουκαλιού να πάρεις πίσω 50 λεπτά (τιμώνταν 1,50Ε) αλλά και αν επέστρεφες το πλαστικό ποτήρι που χρησιμοποιούσες σου έδιναν 1Ε ,προωθώντας έτσι έμπρακτα ,την ιδέα της ελαχιστοποίησης του πλαστικού και του γυαλιού σε κάθε αγορά ενός προϊόντος ,ενώ μέσα στο συναυλιακό χώρο του φεστιβάλ υπήρχαν μόνο μικρά πλαστικά ποτηράκια τα οποία μπορούσες να πετάξεις σε κάδους ανακύκλωσης .Το εισιτήριο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί φθηνό έως πάμφθηνο (10Ε η μέρα , 15 το διήμερο και 25 το τετραήμερο )




Μέσα στον πανέμορφο και προσεκτικά φωτισμένο χώρο του φεστιβάλ ,στο μέρος που περιβάλει τον Ιερό Ναό του Ευαγγελιστή Μάρκου υπήρχαν διάφορα καλαίσθητα stands ,(αντιρατσιστικό , συγγραφέων και βιβλιοπωλείων ,βιολογικής διατροφής ,ευαισθητοποίησης σε οικολογικά θέματα , το stand της Άνω Κάτω Records ,του Muzine κ.λ.π. ) και ο επισκέπτης μπορούσε να παρακολουθήσει πλήθος εκδηλώσεων που πραγματοποιούνταν στους διάφορους χώρους και κτήρια του φεστιβάλ ,όλα προσιτά και περιμετρικά του κέντρου ,καθώς και μια μικρή σκηνή για συναυλίες ρεμπέτικού πριν την έναρξη του κυρίως προγράμματος ,ενώ όποιος δεν ήθελε τα βιολογικά,του προσφερόταν το γνωστό σουβλάκι μεγάλου μεγέθους ,(δεν ξέρω ,λες να ήταν και αυτό βιολογικό ;) μέσα και έξω από το συναυλιακό χώρο στην τιμή του 1,50Ε ,και δεν ήταν λίγοι αυτοί που τίμησαν και το γευστικό αυτό έδεσμα της Ελληνικής και Νεοελληνικής μας Παράδοσης ενώ μετά τις 12 το βράδυ οι διοργανωτές σέρβιραν δωρεάν παραδοσιακό τραχανά μαγειρεμένο με υλικά βιολογικής καλλιέργειας ,σε χάρτινα κουπάκια ,με άφθονες φέτες ψωμί , έτσι για να μας «πιάσει» λίγο .





Ένα αρνητικό εντοπίσαμε ,αλλά μεγάλης σημασίας :Την κατάσταση των τουαλετών ,όπου ,άντε ,εμείς τα αγοράκια μπορούσαμε και στο χώρο του πάρκινγκ απέναντι ,αλλά τα κοριτσάκια ;

Αυτό πιστεύω θα πρέπει να το προσέξουν πολύ οι διοργανωτές για του χρόνου ,διότι είναι κάτι πολύ βασικό και μία από τις κύριες ανάγκες στον άνθρωπο .Δεν είναι δυνατόν να απολαύσεις κάτι υπό το βάρος της σκέψης τι θα κάνεις αν «σου ‘ρθει» .

Αυτά όσο αφορά το χώρο του φεστιβάλ .

Όσο αφορά το κάμπινγκ ,εκεί επικρατούσε η γνωστή κατάσταση νεοχιπισμού (και για να πω την αλήθεια δε μας χάλασε και καθόλου)

η τζίβα έδινε και έπαιρνε , ευτυχώς δεν ακούσαμε την κλασική ρέγγε (όχι τίποτ’ άλλο , αλλά βαλκανικό φεστιβάλ είναι …) όλη τη διάρκεια του 24ώρου κάτι ακουγόταν , θες τύμπανα θες πνευστά ,θες κιθάρες και γενικότερα υπήρχε μεγάλος ρυθμός και διάθεση από τους παρευρισκόμενους να ζουν σε μια μόνιμη ένταση ,και ο καθένας έκανε ότι του γούσταρε χωρίς να ενοχλεί τους άλλους ούτε σε θέμα μουσικών προτιμήσεων ,ούτε σε θέμα όχλησης από τη μουσική .Δεν ενδείκνυται σε ανθρώπους που θέλουν να βρουν την ηρεμία τους και φυσικά ούτε και ‘μεις είμαστε από αυτούς .Ο χώρος του κάμπινγκ στην κορυφή ενός βουνού ,περιείχε ένα – κάτι σαν αναψυκτήριο - μπαρ όπου μπορούσες να πάρεις τα απαραίτητα ,δηλ. μπύρες σάντουιτς , τυρόπιτες και γαλακτοκομικά ,όταν τα έφερναν ,και αυτά βιολογικά και προσεγμένα σε τιμές ,ενώ μονίμως γύρω από το «μπαρ» σε διάφορα καθίσματα με τραπεζάκια γινόταν «το μόνιμο πάρτι» με λογής όργανα να βαρούν σχεδόν ασταμάτητα ,κουραζόταν οι μεν άρχιζαν οι δε ,ενώ σε όλο το κάμπινγκ το βράδυ στήνονταν οι «φωτιές» και οι παρέες ξεκινούσαν τα δικά τους τραγούδια .Το Σάββατο το μεσημέρι είχαμε και τη συμμετοχή των Al Gaida με την ατμόσφαιρα πραγματικά να «ανάβει» .

Τα αρνητικά εντοπίζονται στο γεγονός ότι υπήρχε μόνο μία βρύση στο κέντρο ,για όλους ,και άντε αυτό δεν είναι τίποτα .Οι τουαλέτες είχαν το μαύρο τους το χάλι και τα καζανάκια δεν λειτουργούσαν παρά ένα λάστιχό ποτίσματος για όλες και αυτό όταν έτρεχε νερό από τα ντεπόζιτα που προορίζονταν για τα μπάνια (δύο τον αριθμό ).Και πάλι αυτό «παλεύεται» , η φύση ήταν άφθονη , τα δέντρα πυκνά ,η πλαγιά κατηφορική και έβρισκες λύση ,(άλλωστε τι νεοχίπης είσαι ;) όμως το σημαντικότερο όλων ήταν το πρόβλημα του πάρκινγκ ,καθώς και του δρόμου που οδηγεί στο κάμπινγκ .Απλά , από την Παρασκευή ακόμα ,φανταστείτε τι έγινε ο Σάββατο ,δεν υπήρχε χώρος να βάλεις το αμάξι ,η τοποθεσία έφτασε στο άκρο των δυνατοτήτων που εξυπηρετούσε και έτσι τη επόμένη της Παρασκευής πολλά αμάξια βρέθηκαν γδαρμένα από άλλα και κάποια με χτυπημένους προφυλακτήρες και άντε τώρα να βρεις ποιος έκανε τι σε ποιόν .Μιλάμε για αρκετές ζημιές ,και αυτό ίσως θα μπορούσε να λυθεί αν πολλοί πάρκαραν κάτω και μετακινούνταν με ένα αμάξι αντί για τέσσερα π.χ. και μάλλον αυτή θα είναι και μια καλή λύση για του χρόνου από πλευρά των παρευρισκομένων ,διότι και ο δρόμος είναι πάρα πολύ στενός για τέτοια επικινδυνότητα και κλίση αλλά και ο χώρος φέτος τουλάχιστο πιστεύω ότι έφτασε στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων του .Αυτά για τους διοργανωτές .Κατά τα άλλα προτείνεται ανεπιφύλακτα ,και αν έχετε τη διάθεση που είχαμε εμείς και έρθουν και του χρόνου το ίδιο σημαντικά και αξιόλογα συγκροτήματα (στους περισσότερους από μας που είμασταν πάνω από 15 άτομα ,το κίνητρο ήταν κυρίως οι Kultur Shock) ,τότε θα μιλάμε για αξέχαστη εμπειρία ,μόνο πάρτε μπλουζάκια και ζακέτες γιατί εκεί πάνω το βράδυ κάνει κρύο …και που ξέρετε .μπορεί να συναντήσετε και εμάς ,τις παρέες που λίγο έως πολύ σχετιζόμαστε με τις Σέρρες ,εκεί με το tribal πανό του Tommykillya …. Οι Γιορτές της Γης αξίζουν ΣΕΒΑΣ .

9 Ιουλ 2008

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ ... ΕΩΣ ΙΟΥΝΙΟ 2008

MOUNT EERIE – Black Wooden Ceiling Opening (2008)

Μετά τους The Microphones ,τι ; Οι Mount Eerie έρχονται να αναπληρώσουν το κενό του lofi θυμίζοντας μας τις καλύτερες στιγμές μιας εποχής που μεσουρανούσαν οι Erics Trip και οι Dunlavy , όλα αυτά με το λυρισμό των Songs : Ohia και των Smog (στο λίγο πιο λιτό , βέβαια) .Κύριε Elverum μας αναγκάζεις να ψάξουμε όλες τις παλιές δουλειές των The Microphones !

HER NAME IS CALLA – The Heritage E.P.

Η μεγάλη ελπίδα της Μεγάλης Βρετανίας ,να ξεφύγει από την ταμπέλα της χώρας των νεοχορευτικών ροκ συγκροτημάτων .Και σκοτεινές εξάρσεις τύπου Telstar Ponnies και ατμόσφαιρα Swans βρίσκουμε ,και post rock και έχουν και βιολιά !(χε ,χε )

WHY ? – Alopecia (2008)

Λέτε να ήρθε η ώρα , η Anticon να γίνει household όνομα .Ο Yoni Wolf μαζί με την παρέα του (τον αδερφό του και 2 μέλη από τους εξαιρετικούς Fog ) ,γίνεται επιτέλους συγκρότημα και μας προσφέρει τον πιο «ροκ» δίσκο της Inteligent Hip-hop κολεκτίβας .

COALTAR OF THE DEEPERS – Yukari Telepath (2007)

Γνωρίζατε τον όρο shoegaze metal ; Αυτοί εδώ οι Ιάπωνες παίζουν αυτό το είδος και όχι μόνο , εδώ και 15 χρόνια .

PILGRIM FATHERS - Short Circular Walks In The Hope Valley (2008)

Μπορεί ,οι 3 Stages Of Pain , να ήταν ένα πολύ ιδιαίτερο συγκρότημα στο χώρο του sludge – ακραίου σκληρού ήχου , όμως με το νέο τους όχημα ,τους Pilgrim Fathers ,οι Βρετανοί το πάνε πολύ πιο μακριά , σε εποχές της prog ψυχεδέλειας ,space rock και stoner αλλά και την αγριάδα των 3 stages of pain ,με τσίτα τους ενισχυτές ,για μεγάλα ταξίδια …

BARDO POND - Batholith (2008)

Άλλο ένα αριστούργημα στη σειρά της δισκογραφικής ιστορίας ενός από τα πιο ιδιόηχα συγκροτήματα ,ψυχεδέλεια ,space rock ,όγκος ,θόρυβος ,μελωδικότητα ...δεν περιγράφω άλλο …

AINARA LeGARDON – Each Day A Lie (2005)

Αυτή η Ισπανίδα κυρία που αισίως έχει συμπληρώσει τα 32 της ,ήταν η μόνη καλλιτέχνης με καταγωγή εκτός Αμερικής ,που συμπεριλήφθη στη συλλογή Borderdreams ,La Ruta Americana ,του 2004

με ονόματα θεόρατα από τις Η.Π.Α. να φιγουράρουν δίπλα της .Το ΓΙΑΤΙ θα το διαπιστώσετε ακούγοντας (και) το Each Day A Lie σε παραγωγή Chris Eckman και με τη συμμετοχή του Al DeLoner (των Midnight Choir).

RETRIBUTION GOSPEL CHOIR – Retribution Gospel Choir (2008)

Ο frontman των Low ,Alan Sparhawk ,χωρίς το έτερον ήμισυ , σε παραγωγή του Mark Kozelek , (Red House Painters , Sun Kill Moon) πιο ροκ από ποτέ .Μην τρομάζετε ,ακούγεται και από τους μη μυημένους .

NO AGENouns (2008)

Είναι τυχαίο πως ο Bradford Cox (των Deerhunter , Atlas Music κ.λ.π. ) τους θεωρεί το νέο αγαπημένο του συγκρότημα , ή μήπως ζηλεύει επειδή κατάφεραν να βγάλουν δίσκο πιο φρέσκο και πιο νευρώδη από τον τελευταίο δικό του με τους Deerhunter ;

LIS ER STILLE – Apathobvious (2007)

Αλήθεια ,τι θα πει ποστ ροκ ,που όλο το πιπιλάμε σαν γλυφιτζούρι όταν ακούσουμε ένα instrumental rock σχήμα ; Κι αν έχει φωνητικά ,τότε τι γίνεται ;Για τους Lis Er Stille από τη Δανία ,ο όρος ποστ ροκ είναι τουλάχιστον φτωχός …

AUTISTIC DAUGHTERSUneasy Flowers (2008)

Όταν μιλάμε για Νέα Ζηλανδία με τη συμμετοχή μεγάλων ονομάτων της σύγχρονης πειραματικής ευρωπαϊκής σκηνής ,τιθασευμένα στο σκοτεινό υπόβαθρό του Νεοζηλανδού Dean Roberts και του επίσης down under γείτονα από τους The Necks , τότε αναφερόμαστε σε ένα από τους πιο εσωτερικούς δίσκους της χρονιάς .Θα ραγίσετε …

WILLARD GRANT CONSPIRACY – Pilgrim Road (2008)

Απλά ,ένας από τους καλύτερους δίσκους της φετινής Americana και μια από τις πιο down tempo εμπνευσμένες δουλειές του Robert Fisher και των άλλων Αμερικάνων φίλων του .

MAYBESHEWILL - Not For Want of Trying (2008)

Το συγκρότημα – αποκάλυψη της χρονιάς για τον zeugolator . Ή αλλιώς , σωστές δόσεις 65 days of static (και ολίγη από Helmet),mogwai ,indie και μελωδίας σε ένα και μόνο δίσκο .Άκουσε και τα γυναικεία φωνητικά ο zeugo και μέλωσε το παιδί …

LEILA – Blood, Looms and Blooms (2008)

Λιγότερο περίεργος και πειραματικός από το προ 8ετίας , Courtesy Of Choice , πάλι με συνεργασίες γνωστών-αγνώστων ,αλλά παραμένει ένας από τους πιο grotesque trip - hop ,electro ,δίσκους που ακούσαμε μες στη χρονιά .(Ίσως να μας αυθυποβάλλει και το εξώφυλλο). Δίσκος που σε ρουφάει στον κόσμο του …

MARTINA TOPLEY BIRDThe Blue God (2008)

Η αλήθεια είναι ότι δεν άκουσα τον προηγούμενο ,όμως η Martina ,πάντα ήταν απ ‘ τις αγαπημένες φωνές – προσωπικότητες (με Tricky ή χωρίς ) με αρκετά χαμηλούς τόνους όσο αφορά το ποιόν της και με το Blue God να μην απογοητεύει κανέναν μας .

THE WEIRD WEEDS - I Miss This (2008)

Όχι απλά άλλη μια ποπ μπάντα που γράφει όμορφα τραγούδια ,αλλά μια μπάντα με διάθεση να ακροβατήσει σε διάφορα είδη της σύγχρονης μουσικής ,από τραγούδι σε τραγούδι ,ίσως πολλές φορές και μέσα στο ίδιο ,χαρίζουν ένα δίσκο που το μόνο λάθος που θα κάνεις είναι να τον ακούσεις αποσπασματικά .Ο όρος avant garde pop που είδα στο διαδίκτυο ,ίσως να τους ταιριάζει ίσως και να μη λέει τίποτα …

NALLE - The Siren ‘s Wave (2008)

Folk από τη Σκωτία αν και κανενός – καμιάς το επίθετο δε μοιάζει Σκωτσέζικο , φωνές που θυμίζουν τα παραδοσιακά της Βουλγαρίας ,μινιμαλισμός και μεγάλη διάρκεια τραγουδιών … Μετα – Folk ; Ίσως .

Γιατί να σας αρέσουν μόνο οι Cocorosie ;

GRAILSTake Refuge In Clean Living

Οι Grails ,που ξεκίνησαν από τη neurot , αν αυτό λέει κάτι σε κάποιους ,έχουν την καλύτερη εξέλιξη συγκροτήματος ,στο χώρο που τους είχαν αρχικά κατατάξει ,ως post rock ,και έχουν βαλθεί να μας αποδείξουν ότι αυτοί απλά ΔΕΝ είναι .Και πάλι το καταφέρνουν .

DANANANANAYKROYD – Sissy Hits E.P. (2008)

Νέοι και ωραίοι , εκτελούν με «μαθηματική» ακρίβεια αυτά που έχουν διδαχτεί ,όμως εκτός από καλοί μαθητές είναι και άξιοι συνεχιστές της νέας σκηνής της post hardcore με συνθέσεις που θα ζήλευαν πολλοί από τους προπάτορες , άσε που αυτοί είναι Σκωτσέζοι .

SHEARWATERRook (2008)

Δεν μπορώ ακόμα να συμπεράνω αν ο τελευταίος τους δίσκος είναι καλύτερος από το Palo Santo ,την προηγούμενη δουλειά τους με την οποία έκαναν αίσθηση (έχουν και το Winged Life του 2004),σίγουρα όμως ,με το Rook ,εγκαθιδρύονται στις συνειδήσεις μας ως ένα νέο μεγάλο μελωδικό ροκ συγκρότημα των Η.Π.Α.

HIGH DEPENDENCY UNIT – Metamathics (2008)

Οι Νεοζηλανδοί ,παράγουν noise drone μετα-ροκ εδώ και πολλά χρονιά .Η επιστροφή τους αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη ! Welcome Back !

THE OLD HAUNTSPoisonous Times (2008)

Το πολύ ωραίο μ’ αυτούς είναι ότι θυμίζουν gun club ,περισσότερο από τους 16 horsepower ,έχουν τα σκοτεινά τους , έχουν τα γρήγορα και τα πιο southern ,το μέλλον φαντάζει δικό τους …Γνωστότερη των τριών , η Tobi Vali ,κάποτε μέλος των θρυλικών Bikini Kill.

THE RACONTEURS – Consolers Of The Lonely (2008)

Σαφώς με πιο ροκ προσανατολισμούς από το ντεμπούτο τους ,μοιάζουν περισσότερο με μπάντα παρά με project .Το ρετρό ροκ τους έχει πλέον άποψη και …balls .

THE BIG SLEEP – Sleep Forever (2008)

Δεύτερος δίσκος για τους Νεουορκέζους , τα έχει όλα και συμφέρει . Ιnstrumental math , post , indie και λίγο yeah yeah yeahs , με ενδιαφέρουσα κιθαριστική παραμόρφωση ,αφήνουν μια πολύ ωραία αίσθηση σύγχρονης ροκ μπάντας.

HARVEY MILK – Life ... The Best Game In Town (2008)

Μπορεί να είναι παλιές καραβάνες ,αλλά ο τελευταίος τους δίσκος ίσως είναι καλύτερος και από αυτόν ,των The Melvins .Αργόσυρτες βαριές και ασήκωτες συνθέσεις αλλά και γρήγορα ολιγόλεπτα και πειραματισμοί ,δεν ξέρω τι έπαιζαν στις αρχές του ’90 αλλά τώρα σπάνε κόκαλα .Οι δίσκοι τους επανακυκλοφορούν ,οπότε τα λέμε σύντομα .

CANCER BATS – Hail Destroyer (2008)

Το να σ’ έχουν εξώφυλλο τα περιοδικά που ασχολούνται με το σκληρό ήχο , δεν λέει τα πάντα , όταν όμως ακούγεσαι σαν να έριξες τους Everytime I Die στους βάλτους της Νέας Ορλεάνης ,ε τότε αξίζεις και τον ανάλογο σεβασμό ως υπηρέτης του γνήσιου ,βρώμικου αλλά σύγχρονου metalcore.Από τον Καναδά.

CULT OF LUNA – Eternal Kingdom (2008)

Οι Σουηδοί σε κάθε νέο τους δίσκο αποδεικνύουν ότι συνεχίζουν το δικό τους μοναχικό δρόμο στο χώρο του ποστ μέταλ ,χωρίς να επηρεάζονται από συγκρίσεις με ανάλογου ύφους συγκροτήματα ,στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού .Όταν ξεκινούσαν και οι ίδιοι δήλωναν ως κύριες επιρροές τους ,τους Radiohead και τους Sigur Ros κανένας δεν τους πίστευε .Έξάλλου είναι και από τη χώρα όπου κάποτε έκαναν την εμφάνιση τους συγκροτήματα όπως οι Breach





Μπορεί σε πολλά σημεία και απόψεις να διαφωνούμε με το sfon ,όμως αν αυτός (όπως και κάποιοι άλλοι ) αλλάξει μουσική πλεύση , τότε θα είναι γενικότερο το κρίμα για όλους μας .Διότι στις κύριες επιρροές και αντίληψη έχουμε την κοινή μας συνισταμένη και καταλαβαινόμαστε .Όπως στις τελευταίες του επισημάνσεις , για την Ainara LeGardon και τους Mount Eerie ,αλλά και τους Danananaykroyd και πολλούς άλλους ,νέους και παλιότερους καλλιτέχνες (και άλλες ανακαλύψεις) ,είναι που βρίσκεται η μουσική αντίληψη του και εκεί είναι που συναισθανόμαστε και βιώνουμε και οι δύο πολλές φορές τον ίδιο ενθουσιασμό και ικανοποίηση επιτρέποντας μας να επιβεβαιώνουμε την αρχική διαπίστωση ,ότι η μουσική είναι και θα παραμένει ανεξάντλητη και θα συνεχίσει να μας συνεπαίρνει.

Το sfon όπως και κάποιους άλλους (y.k.w.y.a. , Μιχάλη Κ. που βρίσκεσαι ;),που επίσης δεν κάνουν συμβιβασμούς (όπως εγώ ) στα μουσικά τους γούστα ,τους θεωρώ τους φάρους ,αν θεωρήσουμε ότι εγώ παριστάνομαι ως ένα εμπορικό πλοίο ,ως ένας «κομιστής» που κάνει τη διακίνηση του «υλικού – εμπορεύματος » σε άλλα λιμάνια ,μέσω ραδιοφώνου , αλλά και της γενικότερης επικοινωνίας ,μέσω internet ,ή προσωπικά .

Χωρίς τον έτερο Νονό , χωρίς τον Επίτιμο , χωρίς τους άλλους φάρους , μάλλον θα είχαμε χαθεί ή τσακιστεί στα απόκρημνα βράχια της κοινοτυπίας ή /και της εμπορικότητας .Φίλε sfon , όσο και να γκρινιάζω , μείνε όπως είσαι ,και σεις οι υπόλοιποι «φάροι» , να συνεχίζουμε αυτό το περιπετειώδες και συναρπαστικό μουσικό ταξίδι (και δε μιλώ για την εκπομπή μόνο) ,στο πέρασμα των χρόνων .

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

7 Ιουλ 2008

Σαββατο 5 Ιούλίου 2008

BELONG - I Never Lose. Never Really - OCTOBER LANGUAGE

THE ALBUM LEAF - Wherever I Go – INTO THE BLUE AGAIN

TIED AND TICKLED TRIO - Other Voices Other Rooms - AELITA

LAURA - Bobik Is In America -YES MAYBE NO E.P.

HER NAME IS CALLA - New England – THE HERITAGE E.P.

FLEET FOXES – Mykonos – SUN GIANT E.P.

BONNIE PRINCE BILLY - You Want That Picture – LIE DOWN IN THE LIGHT

FIREWATER - Place Not So Unkind – THE GOLDEN HOUR

SATELLITE INN - The Hard Ground – IN THE LAND OF THE SUN

MOUNT EERIE – Appetite –BLACK WOODEN CEILING OPENING

SPIRITUALIZED - Soul On Fire – A & E

COLDPLAY - Cemeteries Of London –VIVA LA VIDA OR DEATH AND ALL HIS FRIENDS

COLDPLAY - Viva La Vida - VIVA LA VIDA OR DEATH AND ALL HIS FRIENDS

SEMIFINALISTS - Ice Bowling - 2

THE RASCALS - Stockings To Suit – RASCALIZE

BEEHOOVER - Yellow Mile –THE SUN BEHIND THE DUSTBIN

COLOUR HAZE – Moon - ALL

JOHNNY FOREIGNER - Eyes Wide Terrified – WAITED UP TILL IT WAS LIGHT

THE OFFSPRING – Takes Me Nowhere – RISE AND FALL , RAGE AND GRACE

ATREYU – Doomsday –LEAD SAILS PAPER ANCHOR

ZODIAK - Excavate – SERMONS

YOUR DEMISE – Blood Stays On The Blade – BLOOD STAYS ON THE BLADE

4 Ιουλ 2008

TOP 10 KSEPETA

ANEKSARTITOU XRONIAS(GIATI O ERWS XRONIA DEN KOITA)

10)Bedhead-What Fun Life Was(1994)
09)Big Blood-Strange Maine(2007)
08)Caustic Resin-The Medicine Is All Gone(1998)
07)Elysian Fields-Dreams That Breath Your Name(1998)
06)The (Fallen) Black Deer-Requiem(2008)
05)Fall Of Efrafa-Elil(2007)
04)Her Name Is Calla-The Heritage(2008)
03)Steve Von Till-A Grave Is A Grim Horse(2008)
02)Ainara LeGardon-Each Day A Lie(2005)
01)Mount Earie-Black Wooden Cieling Opening(2008)

1 Ιουλ 2008

ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ '10η ΕΝΤΟΛΗ ' Η ΑΛΛΙΩΣ 'ΕΛΑ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ...'

ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ «10Η ΕΝΤΟΛΗ» ,Η ΑΛΛΙΩΣ «ΕΛΑ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ …»

Αυτό πάλι με το σήριαλ του Alpha, «10η εντολή» τι είναι .Μαζική υστερία !

Και δε μιλάμε για το σενάριο , τη σκηνοθεσία και τις ερμηνείες ,αναφερόμαστε στη μουσική επένδυση .Δεν είναι τωρινό το φαινόμενο απλά τώρα το θυμήθηκα , «έφαγα φλασιά» όπως λέμε , βλέποντας τις προάλλες το διαφημιστικό τρέιλερ για τις επαναλήψεις του καλοκαιρινού προγράμματος του εν λόγω σταθμού .

Όλοι ξαφνικά έμαθαν και γούσταραν από το σήριαλ ,τους 16 horsepower ,woven hand ,black heart procession ,madrugada , midnight choir (!!!) κ.λπ.

Αυτό βέβαια επιβεβαιώνει αυτό που υποστηρίζουμε τόσα και τόσα χρόνια , ότι ο άνθρωπος γενικά ,όσο και απαίδευτος να είναι ,έχει μέσα του το κριτήριο της ποιότητας και το αποδεικνύει και στις μουσικές προτιμήσεις ,απλά δεν υπάρχουν πολλοί πομποί που να προσφέρουν κάτι το εναλλακτικό στη μέχρι τώρα υπάρχουσα κατάσταση που θέλουν να διαμορφώσουν «κάποιοι» στην Ελλάδα .Συμπέρασμα , αν το ακούσουν θα το προτιμήσουν , είτε λέγεται καλή μουσική ,είτε ποιοτική τηλεοπτική εκπομπή , σε πείσμα των Κασσανδρών , (που παραέγιναν πολλές τελευταία στη χώρα μας ) και των «στημένων» μετρήσεων από τα διάφορα λογής «μηχανάκια».

Ωραία μέχρι εδώ , θα μου πείτε , αυτό είναι ένα σχετικά αισιόδοξο συμπέρασμα .

Όμως !

Άντε να μου το λέγαν , κάποιοι από ένα άλλο Νομό ,ή έστω από τη συμπρωτεύουσα , που σε επίπεδο μουσικής πάει κατά διαόλου μ’ αυτές τις κωλολίστες , - και μη μου λένε κάποιοι και κάποιες να χαλαρώσω σε μπλογκς γνωστών τηλε-μαϊντανών που κάποτε ασχολούνταν ΚΑΙ με τη μουσική , ή κάποιους άλλους που την έχουν δει συγγραφείς – αλλά στις Σέρρες ;;;!!!

Γαμώτο ,στις Σέρρες ;;;!!!

Αυτά τα συγκροτήματα τα μεταδίδουμε και τα προωθούμε τουλάχιστο 8 χρόνια ,όχι μόνο εμείς ,οι Νονοί αλλά και πολλές άλλες εκπομπές στο ΣερραΪκό Ραδιόφωνο ,και έρχεται μετά ο άλλος και σου λέει , «Εγώ τώρα ακούω τα συγκροτήματα που βάζουν στη σειρά του Alpha ,10η εντολή ,δεν ξέρω αν τα γνωρίζεις …;»

Και σου αραδιάζει συγκροτήματα που εσύ και πολλοί άλλοι ,επειδή είχατε κρίνει ότι εμπεριέχουν αυτό το αισθητήριο της καλής μουσικής , μεταδίδατε κατά κόρον πριν από σχεδόν μια δεκαετία και συνεχίζετε να μεταδίδετε ,ενώ ταυτόχρονα θυμάσαι τους ίδιους που τους τα είχες προτείνει να σου λένε «ε ,πολύ σκοτεινά είναι , εγώ δεν ακούω τέτοια» , ή «εγώ ακούω μέταλ αυτά είναι πολύ ήπια » και άλλα τέτοια κουφά , ή να τα μεταδίδεις σε μαγαζιά που έπαιζες d.j. ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ ,και να σου λένε «καλά έπαιζες πριν , τι τα ‘βαλες τώρα αυτά ,θέλεις να κοιμηθούμε …» και τώρα να τα εκθειάζουν και σου ‘ρχεται να πεις ή λες «ρε μπαγλαμά , θέλεις να μας τρελάνεις ,θέλεις να πάρουμε τα βουνά ,ή να πάμε στα καράβια» .Τουλάχιστο μη μιλάς !

Πες «είμαι ψωνάρα του κερατά, όταν τα ‘παιζες εσύ ,εγώ δεν τα ‘κουγα γιατί είσαι Σερραίος ,ταπεινό υποκείμενο , ένα βλαχαδερό από χωριό και σε είχα χεσμένο – ενώ το διάστημα που έπαιζες στη Σαλονίκη και γέμιζες το ροκ κλαμπ σε είχα σε άλλη εκτίμηση και σε έγλειφα ατελείωτα - ,τι να κλάσουν τώρα οι Σέρρες μπροστά στην Αθήνα , τώρα τ’ ακούω γιατί είναι και λίγο διαδεδομένο , εσύ όλο αντεργκράουντ παίζεις στην εκπομπή ,και τι μαλλί είναι αυτό που έχεις ,πως είσαι έτσι …» Ναι! Πες μου έτσι .Θα το καταλάβω και θα συναινέσω ,ίσως να κάνω κάτι και με το μαλλί ,προκειμένου να ακούσεις εσύ στο μέλλον καλή μουσική , όμως μη μου λες αυτές τις πίπες .

Και να σου πω και κάτι , εγώ τι φταίω που ήθελα να τους ακούσω ΤΟΤΕ στα μαγαζιά και συ , ΤΟΤΕ, με το οπισθοδρομικό και κομπλεξικό σου «μυαλό» που σε «δέρνε»ι κάθε μέρα ,σε κάθε έκφανση της ζωής σου ,μου το απέτρεπες επειδή εσύ και η παρέα σου το θεωρούσαν πολύ ψαγμένο και τότε είχατε ξεκωλώσει τους Oasis και τους Cranberries ,μετά το Bregovic και μετά τα φουκαρά το Manu Chao ,και τώρα πάτε να «σκίσετε» και τα δικά μας αγαπημένα !

Όχι άλλο black soul choir !

Όχι ,άλλο black soul choir ;

Χίλιες φορές εδώ ,που φτάσαμε ,black soul choir έστω και έτσι .Είναι και αυτό μια πρόοδος Και περιμένετε την επόμενη δεκαετία να ακούσετε αυτά που μεταδίδουμε εμείς ,οι εκπομπές της «παρέας» ,στους ραδιοφωνικούς σταθμούς στις Σέρρες (και όπως με χαρά μου διαπιστώνω πλέον και σε άλλες επαρχιακές πόλεις ) ,και ‘μεις το ίδιο θα κάνουμε .Την επόμενη φορά όμως που θα σε δω σε μαγαζί ,κουτοπόνηρε συμπολίτη –ισα ,(δε μιλάμε για τα «πρόβατα» ) που θα τύχει να παίζω ως d.j. , Συμπρωτεύουσας ή Πρωτεύουσας (ποιος ξέρει) ,όχι απλά θα «φας Πόρτα » αλλά θα βάλω και να σε κυνηγήσουν ,και όχι για τίποτε άλλο ,αλλά επειδή λειτουργείς όπως τη σκουριά , διαβρώνεις την αγάπη μου για τα πράγματα , και τον κόσμο μου τον εσωτερικό που πασχίζω να γίνει και όσο “μας παίρνει” εξωτερικευμένος! ΔΕ ΘΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΜΑΛΑΚΑ ,ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ !

ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ !



ΕΣΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΑ ΣΗΡΙΑΛΣ …




Υπενθύμιση προς αποφυγή παρεξηγήσεων : Το κείμενο δεν αναφέρεται σε κάποιους φίλους d.j. ‘s που τελευταία άλλαξαν μουσικά ακούσματα ,και κάποιους που παίζαμε κάποτε μαζί σε μαγαζιά , σ ‘αυτούς μόνο καλό μπορεί να κάνει αυτή η στροφή γιατί παραμένουν ενεργοί . (βλέπε cLOUDEAD)

Και τώρα φεύγω . Έχω ραντεβού με τον εαυτό μου για την καθιερωμένη καθημερινή αυτοκριτική μου …

EDITORIAL OR ...της αρκούδας

ηΣΥΧΊΑΑ ! θΑ ΠΩ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ !

Νονοί της νύστας λέγονται και πάρτε το χαμπάρι

Ήτανε τρεις μα έφυγε το ένα παλικάρι

«Επίτιμο» τον κάνανε έτσι τον εβαφτίσαν

και με χωρίς πολλά πολλά το ράδιο συνεχίσαν


Αν τους ακούσεις Σάββατο εκπέμπουνε στις Σέρρες

12 χρόνια πέρασαν μ ‘αυτοί δεν βάλαν βέρες

το ράδιο το Ε είναι αυτών το σπίτι

τους ημο τους παιδεύουνε μα και τον ποστροκίτη


Παρέα κάθε Σάββατο και μπάχαλο μεγάλο

Όταν ακούω σκέφτομαι άλλο σταθμό να βάλω

Με Στηβ ,Σαμπγουαυ και Λιμπερτιν , με Άπο και Αλτρέντυ

Με Χρήστο στα ποστ μέταλ ντεκς και Ευαγγελέο στο « τρέντυ »


Μιλάν μες στα μικρόφωνα για άσχετες ιστορίες

Κουβεντολόι γίνεται ,Τσακ Νόρις και ταινίες

Ο Ευαγγελέο προσπαθεί να λέει για τα άσματα

Και στον αέρα ακούγονται και γέλια και πειράγματα


Η πρώτη ώρα έγινε για να υμνούν τη Νύστα

Ποστ ροκ ,άμπιεντ ,αλτέρνατιβ, και έντεχνο ντουμ στη λίστα

Ο Κρις να κράζει στην αρχή ρουφώντας το φραπέ

Κι ο Ευάγγελος να σκέφτεται «πως έμπλεξα ,Θεε !»


Στη δεύτερη την ώρα τους αρχίζει το «ξυλίκι»

Λίγο πιο απ τέμπο το ρυθμό , λίγο ποστπανκιλίκι

Ο Σάμπγουαυ τρελαίνεται και λέει «Τ ‘Ασπασία»

Ο Λίμπερτιν αναφωνεί , οι Στρόουκς έχουν αξία !


Και προχωράει η εκπομπή στόνερ , ποστ χαρντκοριές

Τώρα μέσα στο στούντιο φιλιά και αγκαλιές

Ο Κρις κι ο Στηβ πωρώνονται ,ρίχνουν τρελό χορό

Ο Άπο πάλι να ρωτά «ρε τι είπαμε είναι αυτό ;»


Διάλειμμα και ημίωρο τρίτο το τελικό

Με ήμο σκρήμο, ιντάστριαλ και ήχο μεταλλικό

Και σκεπτικοί στο στούντιο όλοι αναρωτιούνται

Άραγε ακόμα οι άνθρωποι ακούν τέτοια και «χτυπιούνται » ;


Μα όταν του Ποστ Μέταλλου σημάνει ο ερχομός

Σιγή πέφτει στο στούντιο ,άφθονος σεβασμός

Των Νιούροσις οι οπαδοί δίνουν ρισπέκτ στον Εύα

Ο Λιμπερτιν και ο Σαμπγουαυ ψάχνουν για καμία φλέβα


Έτσι μ’ αυτά και μ ‘άλλα πια η εκπομπή τελειώνει

Τώρα μέσα στο στούντιο ο Έύα χαλαρώνει

«Τον εαυτό σας να προσέχετε κι αυτούς που αγαπάτε»

«Τασάκια πάρτε ρε παιδιά ,το βράδυ πού θα πάτε ;»


Αυτά συμβαίνουν στο παρόν , κάποτε ήταν άλλα

Ας είν’ καλά η συναυλία των Ντέους … στην Καβάλα

Κι αν εσείς νομίζετε την ιστορία πλάνη

Ελάτε Σάββατο ,Έψιλον , με μια σακούλα μπύρες !


της αρκούδας

Σας καλωσορίζουμε στο νέο μπλογκ των Νονών της Νύστας.

Μία εκπομπή που εδώ και 20 χρόνια μεταδίδει όλες σχεδόν τις πτυχές τις σύγχρονης ροκ μουσικής και όχι μόνο.

Κάπου εδώ όμως πρέπει να οριοθετήσουμε τους σκοπούς και τις επιδιώξεις μας και να αναφερθούμε στα κακώς κείμενα .

Μιλώντας τις προάλλες με τον Επίτιμο , μου ανέφερε ότι έχει βαρεθεί να ακούει και να βλέπει το κοινώς λεγόμενο … κράξιμο !

Στα μπλογκς , στα ραδιόφωνα , στις τηλεοράσεις κλπ.

Τα κακώς κείμενα βεβαίως συνεχίζουν να υφίστανται ,και χωρίς στηλίτευση ίσως και να παραμείνουν ,ανεπηρέαστα από τις βουλές σας /μας.

Έτσι ,είμαστε αποφασισμένοι , όχι μόνο να κρίνουμε αλλά και να προτείνουμε .

Άλλωστε αυτό πιστεύουμε ότι κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια και ελπίζουμε να προσθέσαμε και εμείς ένα λιθαράκι στην προσπάθεια της πολιτιστικής αφύπνισης αυτού του τόπου.

Ο πρώτος σκοπός της εκπομπής είναι η προσωπική τέρψη και ευχαρίστηση .Αυτό να το ξεκαθαρίσουμε .Ακόμα και αν κανείς πλέον δεν θα ακούει ,εμείς θα συνεχίσουμε να εκπέμπουμε για να δεχόμαστε αυτή τη μαγεία που εμπεριέχεται στο ραδιόφωνο και που δε συγκρίνεται με τίποτα και καμιά μορφή επικοινωνίας σε σύγκριση με τα άλλα Μέσα.

Ένας άλλος σκοπός είναι να μεταδώσουμε τραγούδια τα οποία θεωρούνται «αντιραδιοφωνικά» (απαράδεκτος όρος) , είτε σε διάρκεια , είτε σε ακρότητα .Αν μας αρέσει να είστε σίγουροι ότι θα το μεταδώσουμε .Πολλές φορές ακόμα και αν δε μας αρέσει , απλά για λόγους ενημερωτικούς και συγκρίσεως ανεπηρέαστοι πάντα από playlists που σκοτώνουν το ραδιόφωνο και την ειλικρίνεια αλλά και εξωτερικούς παράγοντες (σπόνσορες και αηδίες) .Δεν υπάρχει κανενός είδους στεγανό ή επιβολή για μετάδοση τραγουδιών και ευχαριστούμε πολύ το σταθμό μας που μας προσφέρει τόσα χρόνια αυτό το ελεύθερο βήμα επικοινωνίας .