21 Απρ 2015

Παπαρούνες ,με χωρίς




Προχώρησε με δυσκολία .Μπροστά .Επιφυλακτικά. Στο σκοτεινό δρομάκι που ξαφνικά βρέθηκε .Χάθηκε. Τώρα το αντιλήφθηκε .Οι παλμοί άρχισαν ν αυξάνονται .Περιοδικά όμως. Σταμάτησε για λίγο. Κοίταξε πίσω .Ασυναίσθητα ; Καθόλου .Και συ αυτό θα έκανες στη θέση του ,ο κάθε άνθρωπος ,μια κίνηση δεδομένη όταν αισθάνεσαι ότι πλησιάζει ο κίνδυνος. Πισώπλατα .Το χειρότερο του .Μας. Ο αιφνιδιασμός .Δε σ ενοχλεί ,δε σε φοβίζει τόσο ,αυτό που βλέπεις ,όσο το πίσω ,το άγνωστο .Αυτό που θα ’ρθει από πίσω και δε θα το δεις ποτέ ,παρά θα σωριαστείς αιμόφυρτος ,ή απλά κοκαλωμένος γνωρίζοντας πως πλησιάζει αποτρόπαιο .Το τέλος .Το Τέλος και το Πίσω .Τα δύσκολα πράγματα της ζωής .Αυτό που άφησες πίσω ,αυτό που σε κυνηγάει ,αυτό που έκανες .Πιο πολύ, αυτό που δεν έκανες .Όχι ,όχι τα λάθη .Αυτά τα προσπερνάς .Αν δεν είναι λάθη .Τα άλλα .Αυτά που δεν πρόλαβες .Που δεν θα προλάβεις πλέον να κάνεις .Την αδικία αυτή .Όχι ,όχι το ξαφνικό ,το δικό σου .Αυτό που θα σου στερήσει ο άγνωστος .Άδικα .Αδικία .Η πρώτη σκέψη .Η δύναμη που κινεί τον κόσμο .Απ αρχής του .Δε το χωνεύεις ; Δε το χωνεύει ; Αδικία. Μία σκέψη που δε θα κάνεις σχεδόν ποτέ μόνος ατενίζοντας ένα έναστρο ουρανό μια καλοκαιρινή νύχτα ,με τη θάλασσα να παφλάζει λίγο μακριά .Ούτε μια ηλιόλουστη μέρα βαδίζοντας σ ένα λιβάδι με παπαρούνες ,αναζητώντας τη σκιά ενός παχύφυλλου δέντρου .Μόνος .Ανενόχλητος .Εκτός και αν; Εκτός και αν κρύβεσαι από τον εχθρό που σε κυνηγάει ξωπίσω να σε σκοτώσει και του έχεις ξεφύγει .Έχεις μια ευκαιρία να ατενίσεις τον ουρανό ,τον ηλιόλουστο .Άλλες σκέψεις .Η σκέψη η γαλήνια όταν λες «θα θελα να ‘σουν και συ εδώ» και η σκέψη «εύχομαι να μην ήσουν ποτέ εδώ». Γιατί ; Ίσως να είσαι ο βασανιστής που επανέρχεσαι κάθε μια ώρα να επιτελέσεις το έργο σου στη σάρκα μου .Ίσως να είσαι αυτός που με σπρώχνει οδηγώντας με στο εκτελεστικό απόσπασμα .Ο ίδιος ουρανός ,ο ηλιόλουστος και οι ίδιες παπαρούνες. Οι παπαρούνες της φρίκης .
Ο ίδιος έναστρος ουρανός σε μια γαλήνια θάλασσα μόλις έχεις διασωθεί από ένα ναυάγιο, επιπλέοντας στα σκοτεινά νερά ενός απέραντου ωκεανού, παρακαλώντας ,εκλιπαρώντας να είσαι ,να παραμείνεις μόνος ,εκεί πάνω ,χωρίς καμία παρουσία παρείσακτου οργανισμού που θα σε χρησιμοποιήσει για την επιβίωση του ως μεζέ ,προσευχόμενος να περάσει αυτή η νύχτα η έναστρη και να ‘ρθει η αυγή όπου όλα λούζονται στο φως ,ξεκάθαρα ,φαίνονται ,λες και τα ψάρια κοιμούνται τη μέρα .Η σκέψη ενεργοποιείται στον κίνδυνο ,στο φόβο ,στη γαλήνη ,στην ηρεμία .Στη μοναξιά. Και το υπόλοιπο; Αυτό που κάνουμε άσκεπτα ,απερίσκεπτα ,μηχανικά ,μέρα τη μέρα; Έμεινες ποτέ 2 μέρες χωρίς φαί ;Έμεινες χωρίς νερό για μια μέρα κάτω απ τον ήλιο ; Από τυχαίο συμβάν ή από ανάγκη ;Χάθηκες ποτέ σε δρόμους μιας ξένης μεγαλούπολης γνωρίζοντας πως επ’ ουδενί σου επιτρέπεται να χαθείς, σ αυτό το συγκεκριμένο ,για τους κατοίκους της γειτονιάς αυτής ,αφηρημένο, αφιλόξενο και εξαιρετικά επικίνδυνο,για σένα,δρόμο ;     
Και όταν γλιτώσεις; Από το φόβο ,από το περιβάλλον ,από τη στιγμή .Βρεθείς σε ασφαλές ,γνώριμο έδαφος ,με αγαπημένα πρόσωπα να σε περιτριγυρίζουν ,μια ακόμα ,σημαντική ,ασήμαντη μέρα, νύχτα της ζωής σου .Τι κάνεις ;Επιστρέφεις ;Το ξεχνάς .Δεν ξαναπάς ;Πως σε ορίζει μετά; Η αδικία .Η αχαριστία .Η ευγνωμοσύνη .Η απερισκεψία.
.Η αδικία συνεχίζει  .Υφίσταται .Εξυφαίνεται ,εξαπλώνεται ,κυριαρχεί ,σα πλοκάμια άγνωστης προέλευσης εξωγήινου όντος από σκηνή φρίκης στο όριο του φανταστικού και επιστημονικής φαντασίας κινηματογράφου .Είναι όμως αφανής .Κινείται υπόγεια και κατατρώει το μέσα σου .Εσύ είσαι μέρος της ,αυτός ,όλοι μας.
Ζούμε .Εσύ πέρασες τα δύσκολα .Δεν υπάρχει για σένα πλέον.
Υφίστασαι επειδή υφίσταται .Έχεις ότι σου δίνει .Δεν υπάρχει .Δεν φαίνεται .Έξω απ το φως των ματιών .Τώρα .Την ώρα που τρως ,αφοδεύεις ,συνουσιάζεσαι ,χορεύεις ,διασκεδάζεις .Μέχρι την επόμενη φορά .
Το μολυσμένο ρεύμα διαπερνά ,την τηλεόραση ,το στερεοφωνικό ,το βίντεο ,το θερμοσίφωνα ,τον ηλεκτρονικό υπολογιστή .Τα παπούτσια σου ουρλιάζουν ,μικρά στόματα παιδιών κακοποιημένα, πεινασμένα ,εξαθλιωμένα .Οι ίνες απ τα ρούχα σου κουβαλούν όλο το αίμα του κόσμου ,στάζουν αίμα .Αθώων ;Αθώων ; Άμοιρων .Άτυχων .Που έτυχε να βρίσκονται στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Χωρίς όμως την επιλογή του σωστού μέρους και της σωστής στιγμής .Χωρίς επιλογή. Χωρίς .Εσύ ,εγώ, αυτός ,με ,ο άλλος, χωρίς .Με χωρίς ,που λέμε .Μια πίτα ,σουβλάκι, οτιδήποτε τέλος πάντων ,με χωρίς ,κρεμμύδι ,κέτσαπ ,μουστάρδα, με χωρίς κάτι .Δε γίνεται λένε .Δεν υπάρχει «με χωρίς» .Είναι ή με ,ή ,χωρίς.
Είναι « με χωρίς».
«Είμαι χωρίς». Χωρίς πατρίδα ,χωρίς χώρα ,χωρίς μέλλον ,χωρίς σπίτι, χωρίς τροφή ,χωρίς νερό ,χωρίς μάνα ,πατέρα ,αδερφό, αδερφή, χέρι ,πόδι ,μάτι, χωρίς ζωή. Δε το επέλεξα .Ξύπνησα στον κόσμο από μια βόμβα ,έναν πύραυλο καβάλησα, μια σφαίρα κυνήγησα ,μες στα λιβάδια με τις παπαρούνες .Τις κόκκινες .Που εσένα σου θυμίζουν τον έρωτα. Εμένα ίσως ποτέ .Να μη μου θύμιζαν ή θυμίζουν τίποτα .Μπορεί φόβο ,τρόμο ,φρίκη .Μπορεί τίποτα. Μπορεί ο έρωτας να μη μου θυμίζει τίποτα .Μπορεί να μη μου θυμίζει κάτι που δε γνωρίζω ,όπως εσύ δε γνωρίζεις την αδικία .Μέχρι την επόμενη φορά …          

EDITORIAL OR ...της αρκούδας

ηΣΥΧΊΑΑ ! θΑ ΠΩ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ !

Νονοί της νύστας λέγονται και πάρτε το χαμπάρι

Ήτανε τρεις μα έφυγε το ένα παλικάρι

«Επίτιμο» τον κάνανε έτσι τον εβαφτίσαν

και με χωρίς πολλά πολλά το ράδιο συνεχίσαν


Αν τους ακούσεις Σάββατο εκπέμπουνε στις Σέρρες

12 χρόνια πέρασαν μ ‘αυτοί δεν βάλαν βέρες

το ράδιο το Ε είναι αυτών το σπίτι

τους ημο τους παιδεύουνε μα και τον ποστροκίτη


Παρέα κάθε Σάββατο και μπάχαλο μεγάλο

Όταν ακούω σκέφτομαι άλλο σταθμό να βάλω

Με Στηβ ,Σαμπγουαυ και Λιμπερτιν , με Άπο και Αλτρέντυ

Με Χρήστο στα ποστ μέταλ ντεκς και Ευαγγελέο στο « τρέντυ »


Μιλάν μες στα μικρόφωνα για άσχετες ιστορίες

Κουβεντολόι γίνεται ,Τσακ Νόρις και ταινίες

Ο Ευαγγελέο προσπαθεί να λέει για τα άσματα

Και στον αέρα ακούγονται και γέλια και πειράγματα


Η πρώτη ώρα έγινε για να υμνούν τη Νύστα

Ποστ ροκ ,άμπιεντ ,αλτέρνατιβ, και έντεχνο ντουμ στη λίστα

Ο Κρις να κράζει στην αρχή ρουφώντας το φραπέ

Κι ο Ευάγγελος να σκέφτεται «πως έμπλεξα ,Θεε !»


Στη δεύτερη την ώρα τους αρχίζει το «ξυλίκι»

Λίγο πιο απ τέμπο το ρυθμό , λίγο ποστπανκιλίκι

Ο Σάμπγουαυ τρελαίνεται και λέει «Τ ‘Ασπασία»

Ο Λίμπερτιν αναφωνεί , οι Στρόουκς έχουν αξία !


Και προχωράει η εκπομπή στόνερ , ποστ χαρντκοριές

Τώρα μέσα στο στούντιο φιλιά και αγκαλιές

Ο Κρις κι ο Στηβ πωρώνονται ,ρίχνουν τρελό χορό

Ο Άπο πάλι να ρωτά «ρε τι είπαμε είναι αυτό ;»


Διάλειμμα και ημίωρο τρίτο το τελικό

Με ήμο σκρήμο, ιντάστριαλ και ήχο μεταλλικό

Και σκεπτικοί στο στούντιο όλοι αναρωτιούνται

Άραγε ακόμα οι άνθρωποι ακούν τέτοια και «χτυπιούνται » ;


Μα όταν του Ποστ Μέταλλου σημάνει ο ερχομός

Σιγή πέφτει στο στούντιο ,άφθονος σεβασμός

Των Νιούροσις οι οπαδοί δίνουν ρισπέκτ στον Εύα

Ο Λιμπερτιν και ο Σαμπγουαυ ψάχνουν για καμία φλέβα


Έτσι μ’ αυτά και μ ‘άλλα πια η εκπομπή τελειώνει

Τώρα μέσα στο στούντιο ο Έύα χαλαρώνει

«Τον εαυτό σας να προσέχετε κι αυτούς που αγαπάτε»

«Τασάκια πάρτε ρε παιδιά ,το βράδυ πού θα πάτε ;»


Αυτά συμβαίνουν στο παρόν , κάποτε ήταν άλλα

Ας είν’ καλά η συναυλία των Ντέους … στην Καβάλα

Κι αν εσείς νομίζετε την ιστορία πλάνη

Ελάτε Σάββατο ,Έψιλον , με μια σακούλα μπύρες !


της αρκούδας

Σας καλωσορίζουμε στο νέο μπλογκ των Νονών της Νύστας.

Μία εκπομπή που εδώ και 20 χρόνια μεταδίδει όλες σχεδόν τις πτυχές τις σύγχρονης ροκ μουσικής και όχι μόνο.

Κάπου εδώ όμως πρέπει να οριοθετήσουμε τους σκοπούς και τις επιδιώξεις μας και να αναφερθούμε στα κακώς κείμενα .

Μιλώντας τις προάλλες με τον Επίτιμο , μου ανέφερε ότι έχει βαρεθεί να ακούει και να βλέπει το κοινώς λεγόμενο … κράξιμο !

Στα μπλογκς , στα ραδιόφωνα , στις τηλεοράσεις κλπ.

Τα κακώς κείμενα βεβαίως συνεχίζουν να υφίστανται ,και χωρίς στηλίτευση ίσως και να παραμείνουν ,ανεπηρέαστα από τις βουλές σας /μας.

Έτσι ,είμαστε αποφασισμένοι , όχι μόνο να κρίνουμε αλλά και να προτείνουμε .

Άλλωστε αυτό πιστεύουμε ότι κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια και ελπίζουμε να προσθέσαμε και εμείς ένα λιθαράκι στην προσπάθεια της πολιτιστικής αφύπνισης αυτού του τόπου.

Ο πρώτος σκοπός της εκπομπής είναι η προσωπική τέρψη και ευχαρίστηση .Αυτό να το ξεκαθαρίσουμε .Ακόμα και αν κανείς πλέον δεν θα ακούει ,εμείς θα συνεχίσουμε να εκπέμπουμε για να δεχόμαστε αυτή τη μαγεία που εμπεριέχεται στο ραδιόφωνο και που δε συγκρίνεται με τίποτα και καμιά μορφή επικοινωνίας σε σύγκριση με τα άλλα Μέσα.

Ένας άλλος σκοπός είναι να μεταδώσουμε τραγούδια τα οποία θεωρούνται «αντιραδιοφωνικά» (απαράδεκτος όρος) , είτε σε διάρκεια , είτε σε ακρότητα .Αν μας αρέσει να είστε σίγουροι ότι θα το μεταδώσουμε .Πολλές φορές ακόμα και αν δε μας αρέσει , απλά για λόγους ενημερωτικούς και συγκρίσεως ανεπηρέαστοι πάντα από playlists που σκοτώνουν το ραδιόφωνο και την ειλικρίνεια αλλά και εξωτερικούς παράγοντες (σπόνσορες και αηδίες) .Δεν υπάρχει κανενός είδους στεγανό ή επιβολή για μετάδοση τραγουδιών και ευχαριστούμε πολύ το σταθμό μας που μας προσφέρει τόσα χρόνια αυτό το ελεύθερο βήμα επικοινωνίας .